Andy. Kondory, lodowce, rozległe pustkowia, brak tlenu i niskie temperatury. Zdecydowanie nie brzmi to jak dobre miejsce dla paralotni, a już nie mogący chodzić inwalida latający w takich miejscach mógł przyjść do głowy tylko jakiemuś nawiedzonemu wizjonerowi.

No i – jak na złość - taki wizjoner się znalazł.

Kilka dni temu opublikowałem na dudkowym blogu opowieść o projektowaniu różnego rodzaju logotypów. Zakończyłem przemyśleniami o znaczku LATAM, który promuje sport paralotniowy. Tak jak wspominałem, zaskoczyła mnie popularność logotypu; stał się on modny nawet w krajach, gdzie znajomość języka polskiego jest znikoma. Dziś rano dowiedziałem się o jeszcze jednym jego zastosowaniu.

Tak jak wspominałem projektowanie designu skrzydeł to tylko część pracy jaką wykonuję dla Dudek Paragliders. Do nowego glajta wymyślam też znak graficzny. Początkowo realizowałem zamówienia, w które mocno ingerował dział marketingu i produkcji. Przykładem jest Orca, gdzie dla logotypu zaprojektowałem oryginalne liternictwo. W kółku miał być jednak waleń - no więc był.

Tak jak już wspominałem moja przygoda z projektowaniem dla Dudka to nie tylko design na skrzydła, ale również wymyślanie dziesiątków różnego rodzaju znaków graficznych, reklam prasowych oraz innych materiałów reklamowych. Jednym z nich są koszulki z krótkimi rękawkami.

Projektowanie designu na skrzydło paralotni to proces składający się z kilku etapów. Pierwszym jest omówienie charakteru skrzydła. Najczęściej Wojtek Domański tłumaczy mi z myślą o jakich pilotach było ono projektowane i do jakiego typu latania ma służyć. W końcu takie glajty jak Nemo i Plasma dzieli ogromna różnica konstrukcyjna oraz kierowane są one do zupełnie innego typu pilotów. Na poziomie projektowania designu skrzydło otrzymuje również nazwę, a co za tym idzie konieczność zaprojektowania logotypu. Tak też było w przypadku nowego glajta Atak. W zamierzeniach był on odpowiednikiem Plasmy, ale do swobodnego latania i potrzebował jakiegoś ostrego elementu graficznego podkreślającego przeznaczenie. Szybowanie bez napędu to coś zupełnie innego niż wznoszenie się z charczącym silnikiem. Dlatego zrezygnowałem z zygzakowatych elementów na stabilizatorach i zastąpiłem je opartymi na łukach ostrzach, które wbijają się z prawej i lewej strony w skrzydło. Element ten znalazł się również w logo co je znacznie dynamizuje. Linie wzdłuż krawędzi natarcia miały podkreślić wydłużenie.

Przy projektowaniu designu paralotni staje się przed pytaniem czy wzór ma być symetryczny, czy wręcz przeciwnie. Myśląc o paralotni jako całości chyba każdy plastyk ma ochotę zaszaleć i zrobić wzór asymetryczny. Tak też zrobiłem w przypadku skrzydeł Reaction i Orca. Nemo pokazał jednak, że symetryczna paralotnia może być fajna i budzić sympatię. Przecież lecące skrzydło ogląda się najczęściej z boku. Tylko lecąc nad drugim glajtem widzi się całość. Dlatego w projektach zacząłem stosować wzory symetryczne i głównie takie proponować chłopakom z Dudka. Ostatnim asymetrycznym skrzydłem był Synthesis - tak naprawdę wzór jest jednak symetryczny ale nie względem osi lecz punktu.

Początek Listopada 2010 zaowocował naszym pierwszym jak to tej pory wyjazdem do Algodonales.

Znane i przyjazne paralotniarzom miasteczko powitało nas temperaturą 25'C i widokiem około 50 paralotni latających z zachodniego startowiska. Nieźle jak na początek. Podczas dwóch tygodni pobytu zwiedziliśmy większość zaplanowanych miejsc, a mój łączny nalot powiększył się o 20 godzin.

Pierwszy numer XC-PL wyszedł latem 2002 roku. Po dwóch latach wydawania czasopisma naoglądałem się już naprawdę sporo skrzydeł. Ich wygląd oceniałem plastycznie, patrząc na glajta jak na wygiętą w przestrzeni nieprostokątną płaszczyznę, którą można wypełnić fajnym designem. Niestety w 2004 roku mało było na świecie skrzydeł przykuwających uwagę. Wybijało się zaledwie kilka firm, a reszta wyglądała raczej kiepsko sugerując, że designem zajmują się głównie projektanci znający się na lataniu, a nie na grafice. Podobnie było u Dudka - na początku XXI wieku wszystkie ich skrzydła wyglądały nieomal tak samo - grzecznie i beznamiętnie. Dopiero pojawienia się Manty, Sharka i Actiona coś zmieniło. Ale co tu dużo mówić Piotr Dudek nie jest grafikiem.

Mam bloga. Wystartował na stronie Dudka niespodziewanie, tak że aż nie wiem od czego zacząć. Jako osoba nie związana z prawdziwym lataniem - ani razu nie unosiłem się w powietrzu podczepiony pod paralotnię - mam miejsce na internetowej witrynie producenta glajtów. Tak się jednak dziwnie stało, że z dudkowymi skrzydłami mam dużo do czynienia. Nie chodzi jednak o ich szycie, ale o ich projektowanie, o czym chcę opowiedzieć.

Jak latają skrzydła Piotra do PPG wszyscy wiedza. Szeroki wybór pozwala na dopasowanie skrzydła PPG do indywidualnych potrzeb i umiejętności. Sam latam na starym Traperze/Action-ie, które po wylataniu 250 godz. dalej ma się całkiem dobrze.

Chciałem jednak opisać trochę Ataka do latania swobodnego, który chociaż jest skrzydłem niecertyfikowanym, w wersji opisywanej na stronie producenta jest prototypem seryjnym i wartym uwagi.