Kontrola wzrokowa

Paralotnię rozwieszamy i napełniamy powietrzem. Stosujemy dodatkowe podświetlenie, umieszczane poza kontrolowaną paralotnią, dzięki któremu można bardzo wyraźnie zaobserwować wszelkie rozdarcia i inne uszkodzenia.

Tak górną, jak i dolną powierzchnię skrzydła bardzo starannie przeglądamy pod kątem uszkodzeń, w tym:

• występowania przetarć, przedziurawień lub jakichkolwiek innych uszkodzeń,
• kontrola stanu technicznego wszystkich punktów nośnych,
• losowa kontrola szwów na górnej i dolnej powierzchni,
• stan przegród pomiędzy otworami wyrównawczymi oraz stan ich krawędzi,
• stan szwów na wszystkich wzmocnieniach (Mylar) na górnej i dolnej krawędzi wlotów (należy starannie sprawdzić i ewentualnie przeszyć ponownie).

Rozdarcia na górnej lub dolnej powierzchni skrzydła, lecz nie większe niż 5 cm i oddalone przynajmniej o 5 cm od granicy komory (szwu) można łatać materiałem samoprzylepnym we własnym zekresie. W tym celu należy go płasko nałożyć na obie strony materiału i tak wymierzyć, żeby sięgał około 5 cm poza rozdarcie.

W przypadku wystąpienia większych uszkodzeń skrzydło należy odesłać do naprawy w fabryce, gdyż tego rodzaju naprawy wymagają wymiany całych elementów. Podobnie należy postąpić w przypadku uszkodzeń ożebrowania, które raczej nie wynikają z kontaktu z ostrymi krawędziami, lecz najczęściej są powodem uderzenia przodem czaszy o ziemię.